Zaman dediğimiz acımasız ve zalim yargıcın
Karanlık boşluklarında akıp giderken
Günah olmayacak kadar mahsum umutlara taktığı kelepçelere,
her zaman yenik düşürdüğü anlamsız konuşmalara ve koşuşturmalara,
Kördüğüm ve ulaşılamayacak kadar derin sensizliğime inat,
Geceler boyu alışılan zamanla dokunulmayacak kadar uzak ve bir o kadar da yakınsın:
Hissetmediğin kadar kalbimde, söyleyemediğim kadar dilimdesin.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta