Zaman dediğimiz acımasız ve zalim yargıcın
Karanlık boşluklarında akıp giderken
Günah olmayacak kadar mahsum umutlara taktığı kelepçelere,
her zaman yenik düşürdüğü anlamsız konuşmalara ve koşuşturmalara,
Kördüğüm ve ulaşılamayacak kadar derin sensizliğime inat,
Geceler boyu alışılan zamanla dokunulmayacak kadar uzak ve bir o kadar da yakınsın:
Hissetmediğin kadar kalbimde, söyleyemediğim kadar dilimdesin.
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta