kalktım bir sabah tek başına yattığım yereden
koştum doğruca pencereye doğan güneşe
Açtım bütün pencereleri kapıları sen gel diye
Lakin ne kokun vardı ne sıcaklığın
Odanın bir köşesinde, bomboş kalıverdim
kokladım bütün havayı dokundum sıcaklığına
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta