Kalabalıkta yalnızlığı hissediyorum,
Yabancılaştığımı insanlara,
Hüznü derinlemesine hissediyorum
Dökülüyor yağmurlarım ıslak kaldırımlara..
Tırnaklarımın etimden ayrıldığını hissediyorum
Saçlarımın beni terk ettiğini,
Yavaş yavaş gözlerimin donuklaştığını
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta