Perişan bir haldeyim gibi fakat şu camdan dışarı baktığımda gözlerimi Ufuk’a diktiğimde içimde kendimden bile sakladığım bir ümit vardı.. yol güzeldi işte gidiyorum bir yere, çay sıcaksa içiyorum, kitaplar muazzamdı saatlerdir okuyorum geceye düşen hüzünleri unutmamak lazım tabi aşka kapalıyım ne yalnızlığa küsüm hatta biraz benimsemiş gibi dahi içselleştirmiş bile olabilirim, ufak şeylerden mutluluk çıkarabilen yalnız minimalist yanıma sarılıp yaşamaya çalışmak ne garip…
/ey aşk
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...
Devamını Oku
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta