Öyle maviydi ki gözlerin
Gökyüzü utanırdı
Denizler kıskanırdı yeşile çalan maviliğini
Gülüşün kurumuş bir dalda hayat bulurdu her vakit
Bir tebessüm alırdı yüzümü seni görünce
Seni görünce dilim düğümlenir gözlerim konuşurdu
İçimde özgür kalmış kuşların kanat çırpışını hissederdim
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta