Son DEM
Sızıntı başlar gözde
Ele veriyordur yağmur
Ve yaprak dökümleri tende
Sonbahar, Son gelişinde
Ne denir...
alıp başını giderken, sen
Akşam tövbeli
masum ve Islak yağıyor gece işlerken iliklerime
ölüyorsun Adamım
Parmaklarından başlıyor soğuk
Bedeni sarıyor
Dur arkadaşım
Alınan nefes, kurulan düş üşüyor
Ter kokuyor ten'in
Her insan bir parçasını verir
Alınan yolda
Kimi yanaklarını süsleyen yaşı
Veyahut benliğinden bir dirhemi
Herkes verir
Hapşırıklarım arasında bir yaşam kayboldu....
Üstelik...... Acı olan
Tüm dost sandıklarım çok yaşa diyordu.......
Gülme çocuk
Çalarlar tebessümü
Farkına varmadan yüzünden
Sanma çocuk yeniden gülebilirsin
Verme çocuk o ilk düş'ü
Hangi Şaibe Doğurdu seni
Kaç kere ateş etti tetikçin
Kırılmaz denen kalbine
Çöreklenen kim...?
...Kaç kurşun yutkundu boğazın düğümlenirken
Nasıl anlatmalı sana Aşk'ı
Söyle Güzel kız Tarifi ne Hasretin
Bulamadım söyleyecek söz Bu gece sana
Ve içimde Umut, sevgi cirit atarken Sitemli kalır bir yanım
Bir yanım sayende hep yarım
Vakit var sevgili
Senin gidişlerine
Benim hazmedip kabullenişlerime
Telaşa gerek yok
Hangimize emanettir
Şekillendirdik
Bir düzlemde desteksiz durdu duygular
Az genişce bir tas'a sığdı sevda
koparılmıştı çiçek
Hiç Gocunmadı toprak
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!