tonlamalar, parmaklar, dudak hareketleri ve kirpikler
donakalıyorum.
kadınların sesleri, bağrışlar, en derinde olanlar
loş ışık gezdiriyorum parmaklarını vücudumda
hareketlilik dize getiriyor beni
ayaklarının gölgesi duvarlarda beliriyor
çekmeceyi çekiyor birisi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta