Ne yapsam FAYDASIZ, ALNIMDA buzlar CATIRDIYOR;
KALDIRIN örtüyü, yatakta ölecek adam degilim;
Beynimi, pespese cakan,YILDIRIMLAR AYDINLATIYOR;
KIRILDI tutundugum dal, gunes BATIDAN doguyor...
HAFIZAMIN fay HATTINDA SARSINTI ve deprem;
Bir toz bulutu ve YIKILDI benlik kubbem;
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Selamlar Şuayip bey...
Ölmeden ölmek hissi, Yok olmadan yokluk hissi yaşattınız bana...
Şiirin her mısrası ayrı güzel ayrı gizemli.. Yüreğinize bileğinize sağlık..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta