YATAĞIM DA KOKUN,
GEL GECEMİN,GEL RÜYAMIN EN MAHREM YERİNDE,
UZAT ALNINI ÖPEYİM Kİ,
BİR ÖPÜŞÜMLE YANAYIM ORMANLARINDA...
UZAN YANIMA HIRSIZCASINA USULCA,
YOKSA SOĞUK KÜVET YATAKLAR BANA...
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta