Kalbimi nadasa bıraktım demiştim
Minarede bağdaş kurdum ve bütün aşıklarımın üzerine çizik attım
Kemiklerle dolu mahzene kahkaha atıyordum sanki
Ben keskin olansam cam parçaları beni niye korkutsundu ki?
Onlar beni acıtmayı düşlerken ben bunu her saniye kendime yapandım, ben çuvaldızı batırmakla kalmadım
Onları kahvaltılık gevrek yerine sütle yedim
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Teşekkür ederim ??
Değerli şairim güzel şiirinizi beğenerek okudum, tebrik ederim. Emeğinize, yüreğine sağlık.
İlhamınız bol, kaleminiz daim olsun.
Sağlıcakla kal
Hoşça kal,
Şiirle kal...
Teşekkür ederim ??
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta