Çıkmışken ulvi bir gayeyle yola,
Bu yolda neler geldi başına.
Yılmadan yürürken sen yolunda sabırla,
En güzel hayaller eşlik ediyordu davana.
Mücadele ederken koruması kolaydır insanın kendisini,
Çünkü daha bir sarılır, kollar iman kalesini.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta