Aktıkça her çile,kendisine bir yol bulur.
Sallandıkça yapraklarda,dallarda uyur.
Rüzgarlı gölgelerine düştükçe savrulur.
Dolaştığı tozlu yolun,çilelerinde yorulur.
Söylenir dillerde,aşkında çile çekenler.
Sözler destan olur da gönülde söylenir.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta