Ayrılık ansızın düştü gönlüme
Bir bahar akşamı gülümseyince
Sessizce beni adeta ölüme
Götürür artık ölümseyince
Tatlı bir anıydın belli belirsiz
Bir damla yaş gözlerimden süzülen
Ağlardım her gece sabahlara dek
Sendin perişan halime üzülen
Varlığın buğuydu, yokluğun duman
Istırap benim, acılar benimdir
Dertler harcım, mutluluklar kinimdir
Derbeder, perişan, gamsızım ama...
Bu benim en berbat kötü yanımdır
Bu gece sevda yok
Aşk badesi de, gönül meyhanesinde
Söyleyin, bilmiyorlarsa
Şâirler beyhûde sabahlamasın
Binlerce kabarcık yükselir suda
Köpürür dalgalar, sabırsız deniz
Avcumda bir rüzgar, sevdam pusuda
Maviler içinde tek bir bedeniz
Sevgiler mazide umut yarınlarda,
Ruhum gibi zifiri gece karanlık
Belki ebede değin, belki bir anlık
Sokaklar karanlık hissiz ve serin
Bu gece ağlama, düşünme derin
Gökte dizili serseri yıldızlar
Birazcık mutluluk, muştular verin
Puslu lambalar, belirsiz yazgılar,
Ebedi aşklar sonbaharla başlar
Koşarken yağmurla sevgililere
Gözlerinden pervasız süzülen yaşlar
Akarken korkusuz o dehlizlere
Sevdiğim bu deniz, dalgalar serap
Sabrında vardır bir sonu her zaman selâmet değil
Gözden akan her gözyaşı elbette nedamet değil
Bizim diyarımız Beyazıt’tır Babıâli’dir
Haliçte Piyerloti ol Göksu Sâdâbât değil
kesinlikle boş bir şair değil...yükselmeye mahkum..YOLU AÇIK OLSUN...
saygılarımla