HİLDA’YA
sevgili Hilda ışıklar için de uyu.
senin için yaptığım tabloyu verdiğim için çok mutluyum.
ama senin ördüğün çorapları alamadığım için üzgünüm.
belki şimdi o çiftlikte değilsin.
ama sen hep gönlümüzdesin.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta