Kalemler utandı mızraplar sustu,
Cüce gölgesine bakar sırtarır,
Topraklar titreyip tohumu kustu,
Tarih yaprağına bakar utanır.
Şafakta öterdi kukumav sustu.
Mezar taşlarının gözü sulanır.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




bir şiirde bir çok konuyu anlatan bu değerli çalışmanızı tebrik ediyorum necati bey. selam ve dua ile.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta