hilal
varlıgınja adanmış bir ömür,
karanlıktan aydınlıga adım,adım mutluluk.
acılardan sonra ki aydınlık,
ve yüreğin göklerinde doğan hilal.
başını dizlerine dayayacak kadar tutkulu,
parmakları aşk nagmeleri çalan udi
yürekleri aydınlatan huri nur,
gözlerindeki yaşları içeçek kadar tutkulu
alev,alev hasretiyle yana can,
kimsesiz gecelerde,yüreğin sahibi yar.
bir ışık hüzmesinden,hilale dönüşen sen,
yok sanma, yüreğinde yerim var.
az da olsa gözlerinde, gözlerim,
bazı gün,zaman,zaman, düşüncenim.
kaçsan da kendinden, kaçamazsın aşktan,
gün gelip kökleşecek sendeki yerim.
hayal de olsa, gezecek saçlarında ellerim,
bazen bir örtü gibi,saracak tenini nefesim.
bir geceyi yırtacak feryadın,
ben diye..
Kayıt Tarihi : 31.10.2016 20:13:00
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
![Atilla Durukan](https://www.antoloji.com/i/siir/2016/10/31/hilal-30.jpg)
'Özel ad' sanırım..
Ve bayrağımızın süsü, düşlerimizce güzel..
Tebrikler Atilla Bey, Kardeşim..
TÜM YORUMLAR (1)