Güneş soyununca alevden gömleğini...
Çıkagelir serseri şair müsveddesi...
Hilâl havada asılı,
O hilâle asar şapkasını...
Gider peşisıra mısraların ardından,
Tutar çekiştirir kıyılarından...
Yazar dizi dizi inceden hüznü..
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Aydınlık ve huzur çok başarılı biçimde sentezlenmiş.Tabi karanlıkla karamsarlıkta ..
GÜZEL.
'sayfanızda şiir okudumm şekliyle duygusuyla ve anlatımıyla.tebrik ediyorum.selam ve muhabbetlerimle...'
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta