Bir Yunus misali, yumuşak,sıcak,
Dilleri bir başka Hikmet Kozan’ın.
Yediveren gibi, açtı açacak,
Gülleri bir başka Hikmet Kozan’ın.
Yavruları alır alır eğitir.
Cehaleti çarklarında övütür.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Mükemmel dizeler yüreğinize sağlık
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta