Kimi doğar, kimi ölür
Kimi yaşar, hayat merdivenlerinde
Kimi güler, kimi ağlar
Kimi susar, hayat merdivenlerinde
Ah şu yollar, döner durur
Neden hüzün yüklüdür sonbahar
Ve ölümlerin ardından yakılan ağıtlar
Bir şairin düşünde fırtına var
Denizler kaynar, dalgalar ağlar
Hayli zaman oldu,
Sayamadım yılları.
Bir uçurum kenarında,
Karanlık hayallerde,
UMUDU KORU
(Hikmet Kaylı)
Rüzgâr esse de yıkılma,
Gözlerinde ışığı koru.
Karanlıklar seni alsa da,
Solmadan baharım,
Umut kapıma hazan yaprakları dökülmeden,
Bir selam gönder...
Hiç olmazsa kendin gel!
Anam!
Anam yoksun sen
Güneş batarken
Karanlık çökerken
Penceremde hazin
Bakar hep gözlerim




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!