Adam var; dünyada saltanat kurmuş,
Adam var; sırtına çul bulamıyor.
Adam var; altından semer yaptırmış,
Adam var; katıra, nal bulamıyor.
Adam var; serveti gördükçe azar,
Yar ben senin gözlerine bakınca
Alev alev yandığımı anlarım..
Ellerimi ellerinden çekince
Buz kesilip donduğumu anlarım.
Her gece şu gözyaşımı
Dökmek aşkın kanunuymuş.
Sarılıp yırtık resmine
Bakmak aşkın kanunuymuş.
Değişmez alnımda yazı
"Tüm Çocuklara"
Bahar gelir, çiçek açar
Etrafına koku saçar
Kuşlar cıvıldaşır uçar
-Bak rengarenk, kelebekler
Gayri bağlanacak sebep kalmadı
Ben yakında bu şehirden giderim.
Dost sandıklarım da kıymet bilmedi
Ben yakında bu şehirden giderim.
Gülmedim bir kere; kederden, gamdan
Boynu bükük koyma burda
Tut kolumdan götür beni.
Salma beni dertten derde
Tut kolundan götür beni.
Yüz üstü bırakma böyle
Gözlerinden ilham alıp,
Yazdım bütün şiirleri.
Kirpiklerinden salınıp,
Süzdüm bütün şiirleri.
Girdim vuslat zikirine,
Düğümledin şu gönlümü
Çözülmeden gel sevdiğim.
El bilmesin bu halimi
Sezilmeden gel sevdiğim.
Bilmem göz mü değdi bize
Bedenimi sardı bir sinsi gaflet
Aynıma yürüdü, çaresiz kaldım.
Yüreğimi ördü bir sinsi gaflet
Beynime yürüdü çaresiz kaldım.
Hikmetî 'yi sinsi sinsi devirdi,
Dememeli insanoğlu ne oldum,
Makam, mevki, rütbe; hepsi geçici.
Misafiriz iki günlük bu handa,
Dünyaya gelenler, elbet göçücü.
Hikmeti ' de bir gün göçüp gidende,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!