(Şakalaşmalar)
1949 larda,köyüm Bahşılı dan,Kırıkkaleye göçtük.
Ben,çırak olarak MKE. Top Fb.da,askerliğimi, Kemerburgaz da, 7-8 aylık Talim/Terbiyeden sonra, Bu fb.da Harp Sanayi Eri olarak yaptım. 48 ay üzerinden teskere aldım, Artık iyi bir usta oldum.
O zamanlar şimdiki gibi araba saltanatı yok, fb.nin tek tahta otobüsü var, onada müdürler biniyor,işçiler, ısteyen yaya, ısteyen dekavil trenle gidip geliyor. Yol, yaya olarak ençok 15 dakka,trenle 1saatten fazla sürüyor.
Işçilerin ileri gelen yani bilgili ustaları avrupa görmüş insanlar. Onlar, ta imparatorlukta, ISTANBUL/Imalati harbiye topçu okuluna, devşirilmiş, Laz,Kürt, Arnavut vs.oglan çocukları, Almanyada staj görmüş yetişkin insanlar.
Bunlar arasında ve bilhassa lazlarla kürtler arasında, birbirini kızdıran şakalar olurdu, bu uzun trenyolculugunda. Bizim köyde Kabacı Dayı diye bir sakalli filozof vardı, trenin düdüğünü ta köyde duyardık, filozof, Kör Tren öttü derdi.
Şimdi Tren yolculuğunda yapılan şakalar:
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta