Mor bir menekşeydi boynu hep bükük
Yardıma çalışmıştı hep biri
Ama elinde değildi
Su verirken hep zehirledi onu
O şimdi üzgün güvendiği tek şeyin
Ona zehir verdiğini biliyor.
Ve o kişi zehrine lanetler okuyor.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta