Yaşadığımız geçmiş hikâyelerin gölgesinde
büyüdük büyütüldük.
Unuttuk unutulduk.
Her hikayede acemi kahraman olmaktan kaçamadık.
Iyi ki 'kabullenme' denilen rol arkadaşıyla tanıştık da duruma alıştık.
Böyle inişli çıkışlı yaşamaya da 'hayat' adını verdik.
Her şeye rağmen,
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta