Uyandığımda sabah olmuş saate baktığımda 9'u gösteriyordu odanın penceresine doğru yöneldim pencerenin kolunu sola doğru çevirdim ve asıldım.
Dışarı baktığımda ağaçların yaprağı yere dökülmüş yapraklar yeri kaplamıştı.
Avludaki ağacı gördüm ve önceki sonbahardaki anıları hatırladım;
elimi tuttu hiç bırakmayacak gibiydi buna inanıyordum bırakmazdı.
Cebimdeki çakıyı çıkardım ağacın gövdesine adımızın baş harflerini yazdık.
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta