hikayelerini bilmediğim
innsanlarını tanımadığım bir köşkün
heybetli çağrısına koştum
karşıda istinye sırtları
bir sevgili bekler gibi
boğaza nazır cilvelerine karıştı duygularım
yüksekçe tavanına
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Kimbilir ?
Kaleminize sağlık Mustafa bey...kutluyorum.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta