Hicv-i Islah Şiiri - Emrullah Çelik

Zann eyledi kim hüsn-i cihâna nizâm verir,
Bir kıl ile devrânı çevirir, hükm ü ferman verir.
Kaş yapayım derken eder tahrîb-i basar,
Çıkar gözün, hâlâ kendin üstad verir.

Bir tel çekip ebrûdan sanır ki fetih eyledi,
Âlemde kemâl ü marifet deryâsın seyr eyledi.
Göz çukur oldu, cemâl harâb u vîrân,
Ol nâ-dân hâlâ “ben ıslah eyledim” dedi.

Islâh namıyle fitne salar her yana,
Merhem deyü sürer zehri taze yaraya.
Sözün sîmâsı parlak, mânâsı sefîl,
Bir harf bilir, bin ukalâ kesilir âleme.

Ey kaş mimârı, ey hezâr fen iddiâlı!
Evvel nazar eyle aynaya, yüzün ne hâli?
Hüner sandığın tahrîb imiş meğer,
Âbâd eden Hak’tır, harâb eden sen gibi hâli.

Nice gözler senin cür’etinden kan ağlar,
Nice gönüller senin hünerinle dağlar.
Bir telin kadrin bilmeyen el,
Bir ömrü bir lahzada yıkar da bağlar.

Sükût eylesen âlem rahat bulur belki,
Kelâmın kesilse ferah bulur belki.
Zîrâ senin ıslâhın ateştir gizli,
Değdiği yeri kül eder, kalır dumanı belki.