Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Şiirinizi
beğeniyle okudum
Ne kadar güzel, öz ve insanın ruhuna sirayet edici mısralar bunlar.. Yüreğinize sağlık. Hüzün, hicran ve firaka dair serzenişleri ne de güzel ifade etmişsiniz... bu güzelliklerin devamını temenni ediyorum candost.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta