Filizî bir rengi var gecenin.
Ay karanlığın dokunaklı yüzü... uğrun usul
Tazeliyor yorgun duygularını,
Mağrur ve mahzun kadının.
Ayaklar altına alınmış nice değerin
Ağır ağır büyüyen sızısıyla içinde,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim



