Artık ne hiçbir şey eskisi gibi olacak
ne de bizleri hatırlatan bir şarkı
sonundayız bu hikayenin
kabuslarımı sensiz gecelere gizleyeceğim
kanayan yüreğimdeki izlerini
sileceğim sessizce
ümitlerimi,renksiz umutsuzluklarla boyayıp
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta