Neşve-i dilimin sükutuna sebep hicranındır
O sukut ile öyle Perişan kaldı tende canım
Neyleyim Tul-i Ömrü artık ekmeğim gamdır
Bu nuşeyi hem lehban hem esyana çevirip
Bila merhamet hab-ı nuşinini katledip şebkir eyleyen de yine ol hicranındır
Bilmekte şu dil-i meyus nafile feryadü figanda bir ebbahtır
Ne mümkün Vuslat cemresiyle yeşerip versin gonce
Bir günah işledim bin af diledim
Üstünde durmasan ne kaybederdin?
Hemen her fırsatta bir tokat gibi
Yüzüme vurmasan ne kaybederdin?
Neyin eksilirdi beni affetsen ?
Devamını Oku
Üstünde durmasan ne kaybederdin?
Hemen her fırsatta bir tokat gibi
Yüzüme vurmasan ne kaybederdin?
Neyin eksilirdi beni affetsen ?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta