HİCRAN
Ayrılık rüzgarları esiyordu havada,
İlkbahar kokulu gecede,
Aşkımızın son anını yaşıyorduk seninle.
Ellerimiz kenetlenmişti birbirine ve
Gözlerimiz haykırıyordu “beni bırakma diye”!
Ne sen gitmek istiyordun ne ben gitmeni,
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta