Ayrılık acısı gibi yoktur dünyada
Ne zaman geleceğinin haberi olmadığı anda
Seni beklemek bir zülüm oldu bana
Karanlık gecelerde bir ışık ol ruhuma
İçimdeki sevginin büyüdüğü yıllarda
Bekledim seni yine gelmedin rüyama
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta