Beni sev ama anlam arayarak değil.
Çünkü hiçbir şey zorunlu değil,
Ve biz yalnızca kendi yasalarımızla varız.
Dünya boşluk, evren sessiz.
Ve biz işte tam bu hiçlikte ateşe dönüşüyoruz.
Çınarlar mı? Onlar zamanı unutmuş gölgeler.
Bizse zamanın bile kavrayamadığı bir anız.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta