içimdeki karanlığın bir deniz feneri matemi durur,süs olsun diye yalnızlıgımda...artniyetsiz fedakar kuşlar uçar gök mavi gözlerimin karasında....ben neydim nerdeydim...dostlar...kuytularda...bögürtlenli pasta kadar gerçekti oysa....inanmak,güvenmek asildi çaresiz korkak dudaklarda....keşkeyle başlayan cümleler bana yakışmıyor oysa......
Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
Devamını Oku
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta