kendimi adamışım yaşamdaki hiçliğe/ her nesne
içimde bir anafor burgacı/dibe çöküyor tortum
yalnızım...ve hüzün
yalnızlığımı örten ipince bir kar örtüsü
lanet olası yalnızlık ne çok seviyorum seni
uykularım susuz bir çeltik tarlası şimdi
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




soluğumda büyüyor boşluğu yaşamın/her nesne
içimde bir uçurum ağzı/yalnızım ve hüzün
yalnızlığımı büyüten süt annem
bize burda sadece susmak kalıyor.tebrikler
yaşam haki böğürtlen ekşisidir kadın göğsünde
uzamın kaypak avcuna düştüğüm gün
-ki bu kanlı oldu-
ilk tutunduğum o pürüzsüz tanrı yontusuydu
sonrası acı bir çığlık ....
................!!!!!
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta