Bir niyâz ile açıldı gönül kapısı,
düştüm aşk-ı ezelînin harâbâtına.
Nefs dediğim o karanlık misafir,
meğer Hak yolunda ilk imtihan imiş.
Evvelde sandım ki ben ben’im,
bir adım, bir cismim, bir gölgem var.
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta