Çürümüş raflara koydum en sessizimi
Buz gibi bir duvarda asılı durmakta soluksuz bedenin
Vazgeçişleri yükledim sırtımın derin denizlerine
Dünya üzerinde bir adımlık izim kalmadı artık
Yaşamaksa,
Adını sessizliğe fısıldayan bir kırlangıç
Kalın duvarlar
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta