Kendime sesleniyorum,
Ama yankım bile yabancı artık.
Söz, bana değil,
Boşluğa dönüyor —
Ve boşluk, kendi sesini taşıyor bana.
Dil varlığın evidir, derlerdi;
Bu kadar yürekten çağırma beni!
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,
Devamını Oku
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta