Üzerinde eskitirsin giydiğin yalnızlığı
Sıyrılıp kirpiklerinden düşersin ellerine
Veda havasında çalar tüm melodiler
Kopartırsın sol yanını bir hiçliğin ardından
Koşarsın acıtarak canını
Bakışını bıraktığın sokaklardan
Tam uzaklaştım der durulursun
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta