Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Şiirinize bakılınca, hiçte 'hiç' olmadığınız anlaşılıyor...
Yüreğinize sağlık.. Kutluyorum...
güzel ve sade bir anlatım
kaleminize sağlık
Edebiyatımızda Peyami Safa/Nazım Hikmet atışmaları meşhurdur...
Birgün Peyami Safa* Nazım'ı kastederek bir yazı yazar dergideki** köşesinde.Yazı ;'Sen kocaman bir HİÇSİN'den ibarettir.
Nazım'ın yanıtı gecikmez.Yanıt kıskanılacak kadar güzel ve aynı öteki gibi tek cümleden ibarettir,'SEN HİÇ BİLE DEĞİLSİN...'
*Nazım'ın seyişiyle Yetim-i Sefa
** Dergi adını anımsayamadım.
Anımsatışına bakılırsa güzelmiş şiir..:)
Tebrikler..
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta