Bir libas ki ruhuma senden sudûr eden,
Öylesine ürkek, öylesine bir ihtimam.
Kendisi rahmet, giyilesi azap, çıkılası zor,
Bir selâma ürkütüp, elleri titreten bu hicâb.
Renksiz, süssüz ve bedensiz
Ne bir amaç uğruna, ne nedensiz
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta