Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Çok derin ve özlü bir şiir olmuş Kubilay Bey ??
"HEP VE HİÇ" şiirinizde, karşıtlıklar üzerinden aşkın, teslimiyetin ve bütünleşmenin güçlü bir ifadesi var. "Sen hep ol / Ben hiç olayım" dizesi, hem tasavvufi bir anlam (fani olmak, yoklukta var olmak) hem de aşkın kendini adama boyutunu taşıyor. Her bir karşıtlık ("gökyüzü–karanlık", "testi–bade", "ateş–odun") hem ayrı bir imge hem de bir tamamlanma metaforu.
Özellikle son kısımda:
“Sana hep yanayım / Küllerim savrulsun / Özüme kavuşayım”
tasavvufun “yanarak arınmak ve aslına dönmek” fikrini çağrıştırıyor
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta