Geçmişinde olmak isterdim,
olmadı.
Rüyalarında uyanmak belki…
Ama en çok,
şu anında,
bir kalp atışı kadar
yakınında.
Yaşlanıyorum galiba.
Bak,
bugün ilk kez tansiyonum düştü.
İnsan sevdiği yerde
eksilir,
kimse ölçmez.
Kalbim
sende hep noksan attı.
Söylesene,
bende bir atış olsan
ne olurdu?
Ben senin için çarpan
bir kalp olmak istemedim.
Sen
benim içimde
hayat ol istedim.
Kalp kırılır, biliyorum.
Ama bir yürek
sevdiğine
nasıl sağ kalır?
Dört duvar, bir çatı
‘ev’ diyorlar.
Oysa benim yuvam
senin yüreğindi.
Ben sana var oldum.
Sen bana
hiç var olmadın…
Kayıt Tarihi : 14.1.2026 18:51:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!