Biliyorum, şiirlerimin hiçbir zaman,
Bilmeyeceksin adresini!
Ne de aklıma düştüğün zaman,
Gözlerimin nemlendiğini!
Biliyorum, hiçbir mânâsı yok sözlerinin,
Benim anladığım gibi!
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Aynı kelime defalarca tekrar edilmiş..!
Şiir 'bilecek mi bilmeyecek mi gibi bir papatya falına' dönmüş nerdeyse..
Emeğe selam.
Bilmiyor ki, canının yanmasına,
Ne denli eridiğini!
Bilmiyor ki ruhundaki elemi!
Nerden bilecek hem?
Hiç söylemedin ki!
yürekten geldiği gibi...
selam ve saygılarımla
Bilmiyor ki, canının yanmasına,
Ne denli eridiğini!
Bilmiyor ki ruhundaki elemi!
Nerden bilecek hem?
Hiç söylemedin ki!
Güzel şiiri yazan duygulu yüreği kutluyorum.
Saygıyla.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta