Ruhumu kaplayan aşk sensiz durmuyor alemde
Karanlık geceler ıssız korkutuyor yaşayan insanı
İçin için yakıyor bedenimi taş gibi sağlam kalemde
Duvarı nem yıkıyor baksana,yıkılan gam misali insanı
Geriye dönüp bakınca yüreğim yanar durmadan
Arkamda yüklü anılar,sevda yazarsa korkmadan
İçerden çıkacak birazdan adam
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam
Devamını Oku
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta