Hiç sorma!
Senden sonra geçen zamanı…
Gün bana hüsran, el bana yaman.
Bu nasıl devran, bu nasıl zaman?
Hiç sorma!
Önce yüreğimi,
Hislerimi,
Sonra da hayallerimi hançerlediler.
Sırtında yürüttüler beni hançerin.
Al kırmızı kanım, şimdi sütbeyaza çalar.
Hiç sorma!
Geçmişten içimde ne varsa,
Hırsızı oldular çaldılar benden.
Giyinikken bile, çıplağa döndüm.
Sebep bile arayıp soramıyorum.
Ben hariç herkes görev başında.
Kaybedip te bulduklarım ne varsa,
Yüreğim…
Hislerim…
Ve hayallerim…
Birileri tarafından tutuklandılar.
Bir hiçe mahkum oldular.
Onlar hapsedilirken,
Bense dışa salındım.
Ne anlamı kaldı ki…?
Hiç sorma!
İşte ben,
Çöl ortasında liman,
Bu limana ne gelen ne de giden var inan.
Issızım…
Senin gibi yalnızım…
Bir ölüden farksızım...
Kayıt Tarihi : 23.4.2012 22:06:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!