12 Ekim 1976 - Mağusa Kıbrıs
Gündüz yerini gecenin sinsi ve hüzünlü karanlığına bırakırken,
Kalbe çöken acı da yerini kanayan bir yaraya bırakır.
Kimse görmezken ağlar yüreği sıcak olanlar.
Herkesten uzak, geçmişin hesaplarına dalarken
Gelecek günlerin kitabını boşa karaladıklarını fark etmezler.
Oysa bırak geçmişin karanlık sayfalarını
Tozlu hayat sahnesinde olması gereken yerde yıllansınlar
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta