Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Sevgili Zehra, şiirlerini Trabzon´da bir akrabamın evinde kaldığım sırada tesadüfen buldum ve okudum. Çok beğendim, bende ikizlerimi yetim büyüttüm, ama şimdi özgürler Aysun, Giresun
Bırak özgürce yaşasınlar, ama yine de sevgini eksik etme.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta