Hiç mi Sevmedin Şiiri - Mustafa Han

Gönül verdim, kıymetimi bilmedin,
Bana söyle hiç mi beni sevmedin,
Yüzüme bakıpta birgün gülmedin,
Bana söyle hiç mi beni sevmedin.

Yalan sözün dilinde bir nakıştı,
Her tebessüm gizli gizli yakıştı,
Benim için geçen günler yokuştu,
Bana söyle hiç mi beni sevmedin.

Gönül dağı dumanını savurdu,
Kalbim dertli yükü zaten ağırdı,
Duymadın ki kulakların sağırdı,
Bana söyle hiç mi beni sevmedin.

Bir zamanlar peşindeydim sevdanın,
Şimdi yoktur izi bile hülyanın,
Bitti artık hesabı bu dünyanın,
Bana söyle hiç mi beni sevmedin.

Kuru dala döndü ümit bağları,
Sildi gitti yıllar eski çağları,
Senin için deler idim dağları,
Bana söyle hiç mi beni sevmedin.

Rüzgâr gibi geçti ömürden zaman,
Ne kazandın gönülleri kırmadan,
Ben dersimi aldım senden bi tamam,
Bana söyle hiç mi beni sevmedin.

Ardım sıra söz söylesen ne çıkar,
Bu kadar naz, insan elbette bıkar,
Geçmişe dönemem çünkü yol uzar,
Bana söyle hiç mi beni sevmedin.

Kendi elim sardı gönül yaramı,
Kimse bilmez içimdeki veremi,
Kül eyleme Aslı için Kerem'i,
Bana söyle hiç mi beni sevmedin.

Ne baharın kaldı ne de çiçeğin,
Artık ne hayalin var ne de gerçeğin,
Varsa söyle benden son bir dileğin,
Bana söyle hiç mi beni sevmedin.

Dağlar kadar olsa önünde servet,
Geri dönmez giden ömür ve nimet,
Kalmaz yerde elbet bir gün hakikat,
Bana söyle hiç mi beni sevmedin.

Kül eyledin sevdamdaki ateşi,
Bulamazsın artık gönül kardeşi,
İnsanlıkta yoktur bunun bir eşi,
Bana söyle hiç mi beni sevmedin.