Bırak dağınık kalsın dedin saçlarımı kesmedim, saymadım daha saatleri,
bir zamanlar durmuştu çünkü belli belirsiz zaman dilimlerinde bütün hayatlar.
Hiç kimse konuşmaz ya
sanki gücü kalmamış gibi çıt çıkarmaya herkesin,
öyle akrep yelkovan kimsesizliği
ve yerli yerinde her şey parmaklarımın arasında yanan sigara gibi.
Ilık iklimlere taşınmak istemiştin hep, haklıydın nede soğuktu Anakara.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta